Koronka wyrzeczenia się zła i napełnienia Duchem Świętym to współczesna modlitwa katolicka opracowana przez o. Krzysztofa od Miłosierdzia Bożego Piskorza OCD, karmelitę bosego, na podstawie słów św. Mariam od Jezusa Ukrzyżowanego, zwanej Małą Arabką. Odmawia się ją na zwykłym różańcu, prosząc o uwolnienie od wpływu zła, umocnienie wiary, duchowe rozeznanie i napełnienie darami Ducha Świętego.
Kiedy odmawiać tę koronkę?
Koronkę można odmawiać codziennie, indywidualnie lub we wspólnocie. Szczególnie dobrze wpisuje się w okres przygotowania do uroczystości Zesłania Ducha Świętego, rekolekcje, dni skupienia oraz osobistą modlitwę o nawrócenie i duchową odnowę. Nie jest związana z obowiązkowym terminem ani określoną liczbą dni.
Koronka wyrzeczenia się zła na Youtube
Aby odmówić koronkę możesz skorzystać z przygotowanego przez nas nagrania na Youtube.
Włącz i odsłuchaj.
Poniżej znajdziesz szczegółową instrukcję Koronki.
Koronka wyrzeczenia się zła i napełnienia Duchem Świętym – jak odmawiać?
Koronkę odmawia się na zwykłym różańcu, składającym się z pięciu dziesiątek.
1. Na początku:
Odmów kolejno:
2. Na dużym paciorku (jeden raz):
Duchu Święty, natchnij mnie.
Miłości Boża, pochłoń mnie.
Na prawdziwą drogę zaprowadź mnie.
Maryjo, Matko moja, spójrz na mnie,
z Jezusem błogosław mnie.
Od wszelkiego zła, od wszelkiego złudzenia,
od wszelkiego niebezpieczeństwa zachowaj mnie. Amen.
3. Na dziesięciu małych paciorkach (dziesięć razy):
Panie, wyrzekam się szatana, wszystkich jego spraw i uczuć, a chcę jedynie Ciebie i Twojego Ducha.
4. Powtórz modlitwę przez pięć dziesiątek różańca.
Na każdym dużym paciorku odmawiaj wezwanie do Ducha Świętego, a na dziesięciu małych paciorkach akt wyrzeczenia się zła.
5. Na zakończenie (trzy razy):
Źródło pokoju i światła, przyjdź mnie oświecić, przyjdź mnie nakarmić, przyjdź mnie wzbogacić, przyjdź mnie pouczyć. Duchu Święty, powierzam się Tobie!
6. Modlitwa końcowa:
Chwała Ojcu i Synowi, i Duchowi Świętemu. Jak była na początku, teraz i zawsze, i na wieki wieków. Amen.
Historia i pochodzenie koronki
Inspiracją do powstania koronki była duchowość św. Mariam od Jezusa Ukrzyżowanego (1846–1878), palestyńskiej karmelitanki bosej, mistyczki i stygmatyczki, znanej jako Mała Arabka. Święta odznaczała się szczególnym nabożeństwem do Ducha Świętego, którego uważała za źródło światła, pokoju i siły w codziennym życiu chrześcijańskim. Została kanonizowana przez papieża Franciszka 17 maja 2015 roku.
Mała Arabka zachęcała swoje współsiostry, aby w chwilach pokusy i duchowej walki zdecydowanie odrzucały szatana i jego działanie, powierzając się całkowicie Bogu. Szczególne miejsce w jej duchowości zajmowała krótka modlitwa rozpoczynająca się od wezwania „Duchu Święty, natchnij mnie”. Święta prosiła w niej o Boże prowadzenie, opiekę Matki Bożej oraz ochronę przed złem, złudzeniami i niebezpieczeństwami.
Na podstawie tych modlitw i wskazań o. Krzysztof Piskorz OCD opracował koronkę, nadając jej formę modlitwy powtarzanej na paciorkach różańca. Koronka łączy dwa zasadnicze elementy życia chrześcijańskiego: wyrzeczenie się szatana i grzechu oraz świadome otwarcie się na działanie Ducha Świętego.
Modlitwa była rozpowszechniana przez Karmelitański Ośrodek Powołań i Młodzieży Prowincji Warszawskiej Karmelitów Bosych. W sierpniu 2019 roku towarzyszyła nabożeństwu ku czci Ducha Świętego we Wrocławiu, prowadzonemu przez o. Krzysztofa Piskorza. W następnych latach znalazła zastosowanie podczas rekolekcji, adoracji i nabożeństw o duchową odnowę.
Znaczenie duchowe koronki
Koronka jest modlitwą zawierzenia Bogu i odnowienia osobistej decyzji życia w łasce. Powtarzane słowa wyrzeczenia się szatana nawiązują do przyrzeczeń chrzcielnych, podczas których chrześcijanin odrzuca zło i wyznaje wiarę w Boga.
Drugim istotnym elementem jest prośba o napełnienie Duchem Świętym. Modlący się prosi o światło potrzebne do rozpoznawania dobra i zła, siłę do przezwyciężania pokus, wewnętrzny pokój i prowadzenie drogą prawdy.
Koronkę można odmawiać szczególnie w intencji nawrócenia, wytrwania w dobrych postanowieniach, przezwyciężenia pokus, umocnienia wiary, pokoju serca oraz rozeznania w trudnych decyzjach życiowych.
Nie jest to formuła egzorcyzmu ani zastępstwo sakramentu pokuty. Jej istotą jest pokorna modlitwa o Bożą pomoc i gotowość do współpracy z łaską Ducha Świętego.
