Podstawą opracowania jest tradycyjna forma Koronki przekazanej św. Faustynie Kowalskiej w Wilnie 13–14 września 1935 roku, zapisana w jej Dzienniczku (nr 474–476).
Kiedy odmawiać Koronkę do Miłosierdzia Bożego?
Koronkę można odmawiać każdego dnia, o dowolnej porze, indywidualnie lub wspólnie. Szczególnie rozpowszechniony jest zwyczaj odmawiania jej o godzinie 15.00, nazywanej Godziną Miłosierdzia, która przypomina o śmierci Jezusa na krzyżu. Nie jest to jednak godzina obowiązkowa i pamiętajmy, że Pan Jezus prosił, aby w tej godzinie odprawiać Drogę krzyżową. Koronkę warto również odmawiać w intencji osób umierających, grzeszników, chorych oraz wszystkich potrzebujących Bożego miłosierdzia.
Koronka do Miłosierdzia Bożego na Youtube
Aby odmówić koronkę możesz skorzystać z przygotowanego przez nas nagrania na Youtube.
Włącz i odsłuchaj.
Poniżej znajdziesz szczegółową instrukcję Koronki do Bożego Miłosierdzia.
Jak odmawiać Koronkę do Miłosierdzia Bożego? Instrukcja krok po kroku
Koronka do Miłosierdzia Bożego to modlitwa, którą Pan Jezus przekazał św. Faustynie Kowalskiej w Wilnie w 1935 roku. Odmawia się ją na zwykłym różańcu, składającym się z pięciu dziesiątek. Modlitwa jest skierowana do Boga Ojca i stanowi błaganie o miłosierdzie dla nas i całego świata przez zasługi męki Jezusa Chrystusa.
Krok 1. Rozpoczęcie modlitwy
Uczyń znak krzyża, a następnie odmów trzy modlitwy:
Krok 2. Na dużym paciorku różańca
Odmów jeden raz:
Ojcze Przedwieczny, ofiaruję Ci Ciało i Krew, Duszę i Bóstwo najmilszego Syna Twojego, a Pana naszego Jezusa Chrystusa, na przebłaganie za grzechy nasze i świata całego.
Krok 3. Na dziesięciu małych paciorkach różańca
Odmów dziesięć razy:
Dla Jego bolesnej męki miej miłosierdzie dla nas i świata całego.
Krok 4. Powtórzenie modlitw
W ten sam sposób odmów pozostałe cztery dziesiątki koronki. Na każdym dużym paciorku wypowiedz modlitwę „Ojcze Przedwieczny”, a na każdym z dziesięciu małych paciorków – „Dla Jego bolesnej męki”.
Krok 5. Zakończenie koronki
Po odmówieniu pięciu dziesiątek wypowiedz trzykrotnie:
Święty Boże, Święty Mocny, Święty Nieśmiertelny, zmiłuj się nad nami i nad całym światem.
Na zakończenie uczyń znak krzyża.
Historia Koronki do Miłosierdzia Bożego
Historia Koronki do Miłosierdzia Bożego wiąże się z objawieniami, których doświadczyła św. Faustyna Kowalska (1905–1938), polska zakonnica ze Zgromadzenia Sióstr Matki Bożej Miłosierdzia. Według jej świadectwa Pan Jezus przekazał jej słowa tej modlitwy 13 i 14 września 1935 roku w Wilnie.
13 września św. Faustyna miała wizję anioła, który miał wymierzyć ziemi karę za grzechy ludzkości. Zakonnica zaczęła błagać Boga o miłosierdzie dla świata. Wówczas, jak opisała w swoim Dzienniczku, usłyszała w duszy słowa modlitwy, przez którą mogła wypraszać Boże miłosierdzie. Następnego dnia, podczas modlitwy w kaplicy, Jezus wyjaśnił jej dokładnie, w jaki sposób należy odmawiać Koronkę na paciorkach zwykłego różańca. Wydarzenia te zostały opisane w Dzienniczku św. Faustyny (nr 474–476).
Koronka od początku miała charakter błagalny i wynagradzający. Jej istotą jest ofiarowanie Bogu Ojcu męki i ofiary Jezusa Chrystusa jako przebłagania za grzechy całego świata. W odróżnieniu od różańca, w którym rozważa się tajemnice życia Jezusa i Maryi, Koronka do Miłosierdzia Bożego koncentruje się na zbawczej ofierze Chrystusa i ufności w nieskończone miłosierdzie Boga.
Święta Faustyna początkowo sama odmawiała tę modlitwę, szczególnie prosząc o miłosierdzie dla grzeszników i osób umierających. Ważną rolę w jej rozpowszechnieniu odegrał spowiednik zakonnicy, ks. Michał Sopoćko, późniejszy błogosławiony. W 1937 roku doprowadził on do wydania Koronki w Krakowie, między innymi na obrazkach Jezusa Miłosiernego i w książeczce Chrystus, Król Miłosierdzia.
W czasie II wojny światowej i w kolejnych dziesięcioleciach modlitwa stopniowo rozpowszechniła się poza granicami Polski. Szczególne znaczenie dla rozwoju kultu Miłosierdzia Bożego miał pontyfikat św. Jana Pawła II, który 30 kwietnia 2000 roku kanonizował siostrę Faustynę i ustanowił dla całego Kościoła Niedzielę Miłosierdzia Bożego, obchodzoną w drugą niedzielę wielkanocną.
Z Koronką związane są również obietnice Jezusa zapisane w Dzienniczku. Dotyczą one między innymi łask dla osób odmawiających tę modlitwę z ufnością, a szczególnie Bożego miłosierdzia w godzinie śmierci. Warunkiem właściwego rozumienia tych obietnic jest zaufanie Bogu, pełnienie Jego woli i okazywanie miłosierdzia bliźnim. Koronka nie jest bowiem magiczną formułą zapewniającą spełnienie każdej prośby, lecz modlitwą zawierzenia Bożemu miłosierdziu.
Dzisiaj Koronka do Miłosierdzia Bożego jest jedną z najbardziej znanych katolickich modlitw. Odmawiają ją miliony wiernych na całym świecie, prosząc o przebaczenie grzechów, nawrócenie, pokój, pomoc cierpiącym oraz łaskę dobrej śmierci.
Jej przesłanie streszcza wezwanie znane z obrazu Jezusa Miłosiernego: „Jezu, ufam Tobie!”
